Tartaczna 27 16-300 Augustów Podlaskie Polska
502 123457 / 693 111 240 zybi@post.pl

Historia

Augustowska Straż Ogniowa w latach międzywojennych.

Organizacją posiadającą największe tradycje była Straż Ogniowa, uznawana za jedną z lepszych w kraju. Ciężkie boje w okolicy Augustowa i długa okupacja niemiecka doprowadziły do zdewastowania urządzeń pożarniczych i wyposażenia. Straż posiadała jeden hydrofor, brakowało wozu rekwizytowego i beczek. Niemcy zakazali jej działania. Dopiero na początku 1918 roku wznowili działalność straży, wyznaczając komendanta i zmuszając pod groźbą kary do wstępowania w jej szeregi.

Po wybraniu nowego zarządu w marcu 1919 roku przystąpiono do prac nad odbudową straży. Prezesem został rejent Władysław Smoleński, zaś komendantem inspektor skarbowy Bolesław Szuliński. Zdołano uzupełnić narzędzia ogniowe. Zakupiono też instrumenty muzyczne dzięki pozyskiwanym funduszom z organizacji zabaw i sprzedaży znaczków. W 1921 roku naczelnik augustowskiej Straży Ogniowej Bolesław Szulińskiotrzymał list pochwalny za wyróżniającą się działalność na polu pożarnictwa krajowego, zaś najstarsi członkowie straży honorowe odznaki.

Siedzibą Straży Ogniowej była remiza na zapleczu ratusza, w której mieściły się świetlica i magazyn ciężkiego sprzętu. Wyposażenie osobiste i umundurowanie strażacy trzymali w domu. Ćwiczenia podstawowe odbywały się na placu przed remizą, zaś taktyczne w terenie. Komendantem w latach dwudziestych był Ignacy Stolarski, cieszący się zaufaniem nie tylko w Augustowie; na zjeździe zjednoczeniowym straży województwa białostockiego 9 czerwca 1924 roku został wybrany członkiem komisji rewizyjnej. Od listopada 1932 roku komendantem był Stanisław Winiarczyk, zaś od roku 1936 Antoni Choroszewski, prezesem Eugeniusz Ścibor, a potem Zygmunt Warakomski.

W skład straży wchodziły także dwie drużyny odkażające, drużyna PCK i oddział żeński samarytańsko-pożarniczy oraz samodzielne plutony w Żarnowie i Biernatkach.

Dzięki pozyskiwanym środkom nastąpiła poprawa wyposażenia, zaczęto stopniowo przechodzić z trakcji konnej na mechaniczną. W 1936 roku straż posiadała autopogotowie i 2 motopompy na podwoziu kołowym, 7 sikawek (w tym 6 dwukołowych i czterokołową), 12 beczkowozów oraz tabor ręczny. 10 maja 1936 roku Rada Miejska, odpowiadając na wnioski mieszkańców, postanowiła zakupić nowe węże oraz inne elementy sprzętu strażackiego. Wykopano także 14 otwartych zbiorników przeciwpożarowych o przeciętnej pojemności 100 metrów sześciennych.

Straże ogniowe posiadały także dworzec kolejowy i 1. Pułk Ułanów Krechowieckich, a w stadium organizacji znajdował się pluton straży przy Zarządzie Dróg Wodnych. W 1933 roku utworzono w tartaku na Lipowcu zakładową straż pożarną, której naczelnikiem był Feliks Naszczyński, zaś jego zastępcą Aleksander Sztuk. Straż ta składająca się z 2 oficerów i 32 strażaków dysponowała pogotowiem konnym, motopompą przenośną, 2 sikawkami ręcznymi, 2 beczkowozami oraz wozem rekwizytowym z drabinami i sprzętem pomocniczym.

Augustowska Straż Ogniowa oprócz gaszenia pożarów działała także na polu społecznym, miała orkiestrę, dawała koncerty, organizowała zawody sportowe, loterie i zabawy w parku. Systematycznie zwiększała swoje szeregi, w 1933 roku liczyła 140 członków, w 1937 roku skupiała 12 oficerów, 111 strażków i 13 druhen, zaś w 1939 roku zrzeszała już 173 członków. Straż cieszyła się uznaniem mieszkańców, którzy doceniali ofiarność strażaków.

Tekst zamieszczono dzięki uprzejmości Pana Jarosława Szlaszyńskiego